Karl Ludwig Kahlbaum
Biografia
Karl Ludwig Kahlbaum urodził się 28 grudnia 1828 roku w Driesen (obecnie Drezdenko) jako najstarszy z trzech synów Johanna Friedricha Kahlbauma. Dzieciństwo spędził w Dirschau, a edukację szkolną zdobywał w Marienwerderze i Elbingu. Następnie studiował medycynę na uniwersytetach w Królewcu, Würzburgu, Lipsku i Berlinie, gdzie w 1854 roku uzyskał doktorat na podstawie rozprawy "De avium tractus alimentarii anatomia et histologia nonnulla".
Po odbyciu służby wojskowej w Berlinie, w latach 1856-1866 pracował jako sekundariusz w Provinzial Heil- und Pflegeanstalt Allenberg w Prusach Wschodnich. W 1862 roku zdał egzaminy państwowe, a od 1863 roku prowadził wykłady z psychiatrii na uniwersytecie w Królewcu. W 1867 roku został właścicielem prywatnego zakładu psychiatrycznego w Görlitz, który przekształcił i prowadził jako dyrektor aż do śmierci.
Kahlbaum był pionierem w dziedzinie psychiatrii, wprowadzając do niej pojęcia takie jak katatonia (1874), hebefrenia i cyklotymia. Jego klasyfikacja chorób psychicznych, przedstawiona w pracy "Die Gruppierung der psychischen Krankheiten und die Einteilung der Seelenstörungen" (1863), uważana jest za fundament badań klinicznych w psychopatologii. Jego idee spotkały się początkowo z niechęcią, ale po śmierci zyskały powszechne uznanie.
Zmarł 15 kwietnia 1899 roku w Görlitz w śpiączce cukrzycowej. Jego dziedzictwo jest pamiętane dzięki nazwaniu jego imieniem ulicy i szpitala psychiatrycznego w Görlitz.